Y para aumentar el calor del verano e irnos adaptando a las temperaturas y a la cultura andaluza, al final me he decidido a publicar esta canción. Aunque el video del youtube para mi es demasiado sugerente, supongo que a la mayoría os gustará.
Buenas vacaciones, buen viaje, nos vemos en la boda!
Mostrando entradas con la etiqueta Flamenkito. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Flamenkito. Mostrar todas las entradas
viernes, 30 de julio de 2010
martes, 20 de julio de 2010
Música comparada
Potser és una predisposició que m'ha quedat de la Literatura Comparada, però sempre he trobat a faltar programes de música que enlloc de parlar de les versions, les presentessin juntes, no simultànies, però sí seguides, per apreciar-ne les diferències i admirar-ne millor les qualitats. Només vaig veure una cosa semblant a Sputnik amb la cançó de Rolling Stones. (http://blogs.tv3.cat/sputnik.php?itemid=8654 ) Avui voldria fer un simulacre del que seria la disciplina de comparació musical.
Havia pensat posar la versió de So payaso del Fran Perea, però per sort no en queden proves al youtube, hauria estat una comparació molt fàcil per on decantar-se. Així que m'he decidit per aquesta cançó tan baudelairiana (que per cert, podria haver inspirat l'Albert Pla http://www.youtube.com/watch?v=a1EUiBz4HdY ) De pas també reivindicar la cultura musical, perquè ara que ja no es llegeixen les paraules escrites dels discs, els homenatges dels músics passen per cançons pròpies pels qui no coneixen res més.
http://www.youtube.com/watch?v=CAAZu8_oiJo
Havia pensat posar la versió de So payaso del Fran Perea, però per sort no en queden proves al youtube, hauria estat una comparació molt fàcil per on decantar-se. Així que m'he decidit per aquesta cançó tan baudelairiana (que per cert, podria haver inspirat l'Albert Pla http://www.youtube.com/watch?
http://www.youtube.com/watch?v=CAAZu8_oiJo
domingo, 18 de abril de 2010
AMIGOS DE GINES - Yo soy del Sur
Esta semana es la Feria de Abril de Sevilla y para celebrarlo, ISABEL RAMÍREZ nos regala una sevillana que lleva de nombre "Yo soy del Sur".
ANDALUCÍA ES MI TIERRA,
YO SOY DEL SUR…
YO SOY DEL SUR,
ANDALUCÍA ES MI TIERRA,
SOY DEL SUR SOY ANDALUZ
ME GUSTA EL MOSTO EN NOVIEMBRE,
Y MIRAR AL CIELO AZUL.
Y MIRAR AL CIELO AZUL,
DE AQUÍ FUERON MIS ABUELOS,
SE FORMARON MIS MAYORES,
AQUÍ NACIERON MIS PADRES,
Y NACIERON MIS AMORES.
YO SOY ASÍ,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
QUE MIS COSTUMBRES SON ESAS,
Y NO LAS QUIERO PERDER.
ME GUSTA DORMIR LA SIESTA,
YO SOY DEL SUR …
YO SOY DEL SUR,
ME GUSTA DORMIR LA SIESTA,
EL GAZPACHO Y EL BUEN VINO,
LOS CABALLOS BIEN DOMADOS,
Y LAS CHARLAS DE CASINO
Y LAS CHARLAS DE CASINO,
ME GUSTA EL CANTE SENTIDO,
Y EL BAILE DE CUERPO ENTERO
LA GUITARRA BIEN TEMPLADA,
Y LOS OLIVARES NUEVOS.
YO SOY ASÍ,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
QUE MIS COSTUMBRES SON ESAS,
Y NO LAS QUIERO PERDER.
ME GUSTAN LOS TOROS SERIOS,
Y LOS TOREROS CON ARTE,
LOS BUENOS BANDERILLOS,
Y LAS MULILLAS DE ARRASTRE.
ME GUSTA VER LAS VENDIMIAS,
Y BEBER CON LOS AMIGOS,
Y LAS MUJERES BONITAS,
Y LAS SIEMBRAS DE BUEN TRIGO.
YO SOY ASÍ,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
QUE MIS COSTUMBRES SON ESAS,
Y NO LAS QUIERO PERDER.
ME GUSTAN LAS ROMERÍAS,
YO SOY DEL SUR…
YO SOY DEL SUR,
ME GUSTAN LAS ROMERÍAS,
LAS ERMITAS DE MI PUEBLO,
LAS VÍRGENES BAJO PALIO,
Y LOS CRISTOS NAZARENOS.
Y LOS CRISTOS NAZARENOS,
LOS JARDINES CON GERANIOS,
LAS CASAS BLANCAS Y CON TEJAS,
LOS MIRADORES CON ARCOS,
Y LAS VENTANAS CON REJAS.
YO SOY ASÍ,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
QUE MIS COSTUMBRES SON ESAS,
Y NO LAS QUIERO PERDER.
ANDALUCÍA ES MI TIERRA,
YO SOY DEL SUR…
YO SOY DEL SUR,
ANDALUCÍA ES MI TIERRA,
SOY DEL SUR SOY ANDALUZ
ME GUSTA EL MOSTO EN NOVIEMBRE,
Y MIRAR AL CIELO AZUL.
Y MIRAR AL CIELO AZUL,
DE AQUÍ FUERON MIS ABUELOS,
SE FORMARON MIS MAYORES,
AQUÍ NACIERON MIS PADRES,
Y NACIERON MIS AMORES.
YO SOY ASÍ,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
QUE MIS COSTUMBRES SON ESAS,
Y NO LAS QUIERO PERDER.
ME GUSTA DORMIR LA SIESTA,
YO SOY DEL SUR …
YO SOY DEL SUR,
ME GUSTA DORMIR LA SIESTA,
EL GAZPACHO Y EL BUEN VINO,
LOS CABALLOS BIEN DOMADOS,
Y LAS CHARLAS DE CASINO
Y LAS CHARLAS DE CASINO,
ME GUSTA EL CANTE SENTIDO,
Y EL BAILE DE CUERPO ENTERO
LA GUITARRA BIEN TEMPLADA,
Y LOS OLIVARES NUEVOS.
YO SOY ASÍ,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
QUE MIS COSTUMBRES SON ESAS,
Y NO LAS QUIERO PERDER.
ME GUSTAN LOS TOROS SERIOS,
Y LOS TOREROS CON ARTE,
LOS BUENOS BANDERILLOS,
Y LAS MULILLAS DE ARRASTRE.
ME GUSTA VER LAS VENDIMIAS,
Y BEBER CON LOS AMIGOS,
Y LAS MUJERES BONITAS,
Y LAS SIEMBRAS DE BUEN TRIGO.
YO SOY ASÍ,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
QUE MIS COSTUMBRES SON ESAS,
Y NO LAS QUIERO PERDER.
ME GUSTAN LAS ROMERÍAS,
YO SOY DEL SUR…
YO SOY DEL SUR,
ME GUSTAN LAS ROMERÍAS,
LAS ERMITAS DE MI PUEBLO,
LAS VÍRGENES BAJO PALIO,
Y LOS CRISTOS NAZARENOS.
Y LOS CRISTOS NAZARENOS,
LOS JARDINES CON GERANIOS,
LAS CASAS BLANCAS Y CON TEJAS,
LOS MIRADORES CON ARCOS,
Y LAS VENTANAS CON REJAS.
YO SOY ASÍ,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
Y TIENEN QUE COMPRENDER,
QUE MIS COSTUMBRES SON ESAS,
Y NO LAS QUIERO PERDER.
lunes, 29 de marzo de 2010
MARTINEZ ARES - Piropo a Sevilla
Esta entrada es una petición de ISABEL RAMÍREZ, una sevillana que nos regala un tema dedicado a su bella ciudad desde los Carnavales de Cádiz.
"Plasita" de San Francisco,
la feria y sus abanicos
Un rio que se despierta cuando le canta a Triana
La bendita primavera,
silencio en la madrugada que hay un Cristo en la Campana sobre un manto de claveles
Una torre de oro fino
Esos coches de caballos
Esos ojos, esos labios cuando te dicen : "mi arma"
Ese parque Mª Luisa
Los barquitos marineros
Y... ese Betis manque pierdaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
Motivos suficientes para quererte como te quiero. Sevilla.
Sevilla: se vuelve Gaditana por Febrero.
"Plasita" de San Francisco,
la feria y sus abanicos
Un rio que se despierta cuando le canta a Triana
La bendita primavera,
silencio en la madrugada que hay un Cristo en la Campana sobre un manto de claveles
Una torre de oro fino
Esos coches de caballos
Esos ojos, esos labios cuando te dicen : "mi arma"
Ese parque Mª Luisa
Los barquitos marineros
Y... ese Betis manque pierdaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
Motivos suficientes para quererte como te quiero. Sevilla.
Sevilla: se vuelve Gaditana por Febrero.
domingo, 7 de marzo de 2010
SILVIO SACRAMENTO
Aunque su corazón era cien por cien sevillista este hombre fue tan grande que se permitió el lujo de hacer un himno bético.
Lo he descubierto hace relativamente poco, ignorante que es uno, mas fue un referente de la escena andaluza pretrianera. Autodestructivo al máximo murió a los 56 años víctima de una cirrosis galopante que lo fue carcomiendo lentamente.
Su música puede gustar más o menos pero de lo que no cabe duda es que fue genio y figura...hasta la sepultura. Vale la pena sumergirse en la vida de este personaje.
Lo he descubierto hace relativamente poco, ignorante que es uno, mas fue un referente de la escena andaluza pretrianera. Autodestructivo al máximo murió a los 56 años víctima de una cirrosis galopante que lo fue carcomiendo lentamente.
Su música puede gustar más o menos pero de lo que no cabe duda es que fue genio y figura...hasta la sepultura. Vale la pena sumergirse en la vida de este personaje.
miércoles, 17 de junio de 2009
Paco de Lucía - Rumba improvisada y Entre dos aguas
Se podría hacer un blog únicamente con música de artistas nacidos en una tierra que siento mía, Cádiz.
Por destacar algunos, Paco de Lucía, Camarón, José Mercé, Los delincuentes, Niña Pastori, El Barrio, Navajita Plateá y el gran Carlos Chaouen claro, alguno que me dejo y muchos más.
La pieza es una auténtica joya, una grabación muy antigua que empieza con una improvisación y continua con un esbozo de lo que luego sería la gran obra maestra de Paco de Lucía, Entre dos aguas. Gallifante para quien adivine por qué se llama así la canción. Pista: Tiene que ver con el lugar donde nació.
Por destacar algunos, Paco de Lucía, Camarón, José Mercé, Los delincuentes, Niña Pastori, El Barrio, Navajita Plateá y el gran Carlos Chaouen claro, alguno que me dejo y muchos más.
La pieza es una auténtica joya, una grabación muy antigua que empieza con una improvisación y continua con un esbozo de lo que luego sería la gran obra maestra de Paco de Lucía, Entre dos aguas. Gallifante para quien adivine por qué se llama así la canción. Pista: Tiene que ver con el lugar donde nació.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)